قسمت های اول تا چهارم این مقاله در روز های قبل منتشر شد. در قسمت پنجم این مطلب به ذکر ناهنجاری های رایج رفتاری در کودکان نوپا پرداختیم.

ناهنجاری های رایج رفتاری در کودکان (قسمت اول: نمونه ها)

ناهنجاری های رایج رفتاری در کودکان (قسمت دوم: مشکلات رفتاری)

ناهنجاری های رایج رفتاری در کودکان (قسمت سوم : ادامه مشکلات رفتاری)

ناهنجاری های رایج رفتاری در کودکان (قسمت چهارم : علائم مقدماتی)

در قسمت پنجم این مقاله به ذکر ناهنجاریهای رفتاری در کودکان نوپا پرداخته ایم.

مسائل رفتاری در کودکان نوپا

نابهنجاری رفتاری در کودکان نوپا انگشت شمارند. استدلال با آنها کار نخواهد کرد و مجازات و تنبیه نیز تنها رفتار آنها را بدتر می کند. پس چه باید کرد؟ در این بخش مسائل رفتاری معمول در سن پیش دبستانی و نحوه ی کمک به آنها را مرور خواهیم کرد.

ناهنجاری های رایج رفتاری در کودکان - قسمت پنجم (کودکان نوپا)
ناهنجاری های رایج رفتاری در کودکان – قسمت پنجم (کودکان نوپا)

۱- صحبت دیگری را قطع کردن

بچه های کوچک به سرعت هیجان زده می شوند و نمی توانند کلام خود را برای گفتن آنچه می خواهند بگویند، کنترل کنند. آنها همیشه صحبت شما را قطع می کنند. بنابراین دفعه بعد که شما با کودک سه ساله خود صحبت می کنید، مواردی قابل ذکر است که می توانید انجام دهید.

– اجازه دهید آنها آنچه را که می خواهند بگویند به پایان برسانند. بدون وقفه حرف آنها را بشنوید و سپس صحبت کنید.
– وقتی آنها صحبتتان را قطع می کنند، توضیح دهید که چگونه شما هنگام صحبت کردن آنان مکالمه را قطع نکردید و گوش کردید. به آنها بگویید که آنها پس از اتمام حرف شما، فرصت صحبت کردن خواهند داشت. بگویید : ” عزیزم، اجازه بده صحبت مامان تموم بشه ” یا “هنوز صحبت مامان تموم نشده .”

۲- جیغ زدن

کودکان نوپا، به ویژه کسانی که کمتر از سه سال دارند، نمی توانند حرف خود را بطور صریح بیان کنند. آنها خشم و یا ناامیدی خود را از راه های مختلف، از جمله فریاد، نشان می دهند. بنابراین، هنگامی که کودک نوپای شما جیغ می زند چه باید بکنید؟

– شما نیز فریاد نزنید. این کار فقط کلیت داد زدن را تصدیق می کند.
– از طریق یک بازی، آنها را به زمزمه و صحبت آرام دعوت کنید. به عنوان مثال، شما می توانید اینگونه شروع کنید : ” چه کسی می تواند با صدای بلند فریاد بزند؟” و سپس : ” نه نه. چه کسی می تواند آرام و با زمزمه صحبت کند؟”
– احساسات او را تشخیص دهید و با او صحبت کنید. اگرچه با کودک یک ساله امکان صحبت کردن وجود ندارد، اما ادای برخی کلمات ممکن است کودک را آرام کنند و مانع فریاد زدن شوند.

۳- فرار کردن

آیا کودک شما فرار می کند و عصبانی می شود؟ این کار خطرناک است، به ویژه اگر او آن را در جاده ها، سوپر مارکت یا دیگر مکان های عمومی انجام دهد. اما شما می توانید او را با این روشها ایمن نگه دارید:

– چشم از حرکات او برندارید. در جاده ها و یا دیگر مکان های شلوغ دستش را بگیرید.
– به او نشان دهید که در چه مکانهایی می تواند بدود و چه جایی نمی تواند. با نشان دادن مردم در اطراف و کاری که انجام می دهند، به او توضیح دهید. به عنوان مثال، نشان دهید که بچه ها در پارک در حال دویدن هستند، پس آنجا مکانی است که می توان دوید. به همین ترتیب، نشان می دهد که مردم و کودکان در خیابان ها نمی دوند.

۴- کشیدن مو

کودکان نوپا ممکن است تمایل به جیغ زدن، ضربه زدن و کشیدن مو برای رفع “چیزهای بد” از ذهن خودشان، داشته باشند. تنها راه جلوگیری از چنین رفتارهایی این است که آنها درک کنند که این شیوه ها کار نمی کند.

– هنگامی که او موهای خود یا شخص دیگری را می کشد، جلوی او را بگیرید تا نشان دهید که این کار غلط است.
– سعی کنید توضیح دهید که بد است که مو را بکشید.
– موی کودک خود را به نیت نشان دادن درد و عواقبش نکشید. اینگونه او ممکن است آن را به عنوان یک بازی ببیند و دوباره آن را انجام دهد.

ناهنجاری های رایج رفتاری در کودکان - قسمت پنجم (کودکان نوپا)
ناهنجاری های رایج رفتاری در کودکان – قسمت پنجم (کودکان نوپا)

۵- پرتاب چیزها

کودکان بین ۱۸ ماه و سه سال کسانی هستند که معمولاً اشیاء را برای نشان دادن ناراحتی خود پرتاب می کنند. آنها تمایل دارند غذا، اسباب بازی یا هر چیز دیگری که می توانند در دستان خود بگیرند را فقط از روی کنجکاوی یا خشم، پرتاب کنند.

– برای جلوگیری از آسیب به اشیاء با ارزش، نشان دهید که فرزند شما می تواند پرتاب کند، اما چیزهای مانند توپ، اسباب بازی و یا وسیله ای نرم که آسیب نمی بیند.
– وقتی آنها عصبانی و پرخاشگر می شوند، آنها را از این کار منع کنید. سعی کنید زمانی که چیزها را به دلیل خشم پرتاب می کنند، وانمود کنید که آنها را ندیدید. اگر آنها همچنان به پرخاش ادامه می دهند یا چیزهایی را که می تواند به دیگر فرزندان آسیب برساند، پرتاب می کنند، بلافاصله جلوی کارشان را بگیرید و به آرامی تذکر دهید : ” نه ! این بد است “یا” نه، این کار صدمه می زند! “.
– یافتن ابتکارهایی برای جلوگیری از پرتاب چیزها. به عنوان مثال، در ماشین، شما می توانید اسباب بازی را به صندلی وصل کنید. به این ترتیب او نمیتواند آنها را پرت کند.

اگر شما می توانید هر یک از مشکلات رفتاری بالا را در کودکان نوپا و بچه های بزرگتر خود شناسایی کنید، ممکن است نیاز به راهنمایی هایی برای مقابله با آنها در خانه داشته باشید.

در بخش بعدی و پایانی ۸ روش کلی در مدیریت رفتار بد در کودکان را ذکر کردیم برای خواندن کلیک کنید.