حمله‌های پس از تب به معنای صرع نمی‌باشند، ولی کودکان مبتلا در مقایسه با سایر افراد جامعه به احتمال بیشتری در آینده دچار صرع می‌شوند.

حمله‌های فبریل، تشنج‌ هایی هستند که پس از تب به وقوع می‌پیوندند. این حمله‌ها اغلب کودکان ۶ ماهه تا ۵ ساله را درگیر می‌کنند و درنوپایان ۱۲-۱۸ ماهه شیوع بیشتری دارند. حمله چند دقیقه طول می‌کشد و با تب بالای ۳۸ درجه سانتی گراد همراه است. حمله بدون هیچ اقدام درمانی بهبود می‌یابد و در آینده هیچ مشکلی در سلامتی به وجود نمی‌آورد. به وقوع پیوستن آن در یک کودک به معنای داشتن صرع و مشکل مغزی نیست.

علائم تشنج کودکان، چه کارهایی انجام ندهیم؟
علائم تشنج کودکان، چه کارهایی انجام ندهیم؟

در طی این حمله تمام بدن کودک می‌لرزد و دچار تکان‌های ناگهانی می‌شود، چشم‌ها حرکت می‌کنند، ناله می‌کند و ممکن است بیهوش شود. در موارد نادر ممکن است حمله تا ۱۵ دقیقه نیز طول بکشد.

حمله خود به خود قطع می‌شود، اما تب تا درمان کامل وجود دارد. بعضی کودکان ممکن است بعد از آن احساس خواب آلودگی کنند، اما سایرین دچار هیچ گونه عارضه متعاقبی نمی‌شوند.

هیچ‌کس علت اصلی وقوع این حملات را نمی‌داند، ولی بعضی علت آن را به ویروس‌ها ارتباط می‌دهند. کودکان با زمینه ارثی شانس ابتلای بیشتری به این بیماری را دارند. کودکی که قبلاً یک بار دچار این حملات شده‌اند، به احتمال زیاد در آینده نیز به آن دچار می‌شود (مخصوصاً در ۱-۲ سال اول). کودکانی که هنگام ابتلا سن پایین‌تری دارند (زیر ۱۵ ماه) به احتمال بیشتری در آینده مجدداً دچار حمله می‌شوند.

حمله‌های پس از تب به معنای صرع نمی‌باشند، ولی کودکان مبتلا در مقایسه با سایر افراد جامعه به احتمال بیشتری در آینده دچار صرع می‌شوند.

درمان
– اگر کودک شما دچار این حملات شد، خونسرد باشید.
– از امن بودن مکان فرزند خود اطمینان حاصل کنید تا سر او به جسم سخت نخورد و دچار ضربه نشود.
– کودک را به پهلو بخوابانید تا دچار خفگی نشود.
– علائم تنگی نفس را در وی بررسی کنید، مثل تغییرات رنگ صورت.
– در صورتی که حمله مدت زیادی طول بکشد و رنگ کودک کبود شود سریعا به اورژانس اطلاع دهید.

مواردی که هنگام وقوع این حملات نباید انجام شوند:
– سعی در مهار کردن کودک نداشته باشید و او را نگه ندارید.
– چیزی در دهان وی نگذارید.
– به او تب بر ندهید.
– کودک را در مکان سرد قرار ندهید و هیچ اقدامی برای کاهش دمای بدن وی انجام ندهید.
– اگر کودک استفراغ می‌کند یا بزاق زیادی از دهان وی خارج می‌شود، صورت کودک را به یک سمت بگیرید تا چیزی در گلوی وی نپرد.
وقتی حمله تمام شد به دکتر خود اطلاع دهید تا علت وقوع تب را ارزیابی کند. دکتر کودک شما را معاینه می‌کند و از تک تک لحظات وقوع حمله از شما شرح حال می‌خواهد. هیچ درمان اضافه ای لازم نیست. دکتر درمان‌های رایج برای تب را به کودک شما می‌دهد، مثل استامینوفن و ایبوپروفن. اما زمانی که کودک زیر یک سال است و بسیار بیمار به نظرمی رسد یا علائم دیگری مثل اسهال و استفراغ دارد، پزشک درخواست تست می‌دهد.

در موارد زیر به مراکز درمانی مراجعه کنید:
– حمله بیش از چند دقیقه طول بکشد.
– رنگ پریدگی (سیانوزه شدن) کودک.
– ظاهر بیمار و مسموم کودک.
– رفتن به حالت خواب آلودگی (لتارژی) و بهت به گونه‌ای که قادر به پاسخ گویی به سؤالات شما نباشد.
– کودک دهیدراته و کم آب به نظر برسد که پیامد اسهال و استفراغ است.