محققان طی در مقاله ای اعلام کردند؛ سرطان نوروبلاستوما را که مسئول ۱۵ درصد از همه مرگ های ناشی از سرطان در کودکان است می توان مهار کرد.

محققان با آزمایش و بررسی بر روی نمونه سلول های انسانی اعلام کردند؛ با استفاده از توصیف روند کوتاه ژنتیکی موثر بر ایجاد سرطان نوروبلاستوما می توان این سرطان را مهار کرد.

سرطان نوروبلاستوم چیست؟
سرطان نوروبلاستوم چیست؟

محققان با تمرکز بر روی ژنی به نام ای ال کی از نوعی مهار کننده مولکولی کوچک که روشی معمول برای تولید بسیاری از داروها است موفق شدند روندهای غیر معمول را که به تشکیل این توده سرطانی منجر می شوند مهار کنند.

حدود نیمی از بیماران مبتلا به سرطان نوروبلاستوما در سنین زیر ۱۸ ماه شناسایی می شوند.

در ۴۰ درصد از موارد، پیش از آن که پزشکان سرطان را شناسایی کنند، به مناطق دیگر بدن گسترش می یابد.

درمان این سرطان اغلب شامل جراحی شیمی درمانی و پرتو درمانی است و می توان از پیوند اعضا نیز برای کنترل این بیماری استفاده کرد.

دکتر وندی لاندن وهمکارانش در دانشگاه فلوریدا می گویند: با ابداع روش درمانی مبتنی بر ژن ای ال کی می توان با گسترش این سرطان مقابله کرد.

محققان در نهایت در تلاشند دارویی بر این اساس تولید کنند که بتواند روند سیگنال های سلول های سرطانی را متوقف کند.

محققان در حال بررسی تاثیر این ماده بر سلول های سرطانی در محیط آزمایشگاه هستند.

بیماری سرطان در هر بافت یا عضوی از بدن انسان زمانی آغاز می شود که سلول های آن برخلاف قوانین طبیعت و بدون کنترل رشد کنند.

با رشد غیر طبیعی گاه در کوتاه مدت گاه در طولانی مدت باعث اختلال در عملکرد بافت عضو یا اعضایی از بدن می شوند.

رشد سلول های بدن در حالت طبیعی تصاعدی است یعنی یک سلول به دو سلول و بیشتر تبدیل می شوند در حالی که تکثیر سلول های سرطانی کاملا خارج از این روند طبیعی است.

تاکنون بیش از ۳۰۰ بیماری سرطانی مختلف شناسایی شده است.

تعدادی از این بیماری ها با رشد و گسترش بسیار وسیع در بدن و تعدادی با رشد کمتر و گاهی در زمان طولانی تر پیشرفت می کنند، اگر درمان پذیر نباشند موجب مرگ بیمار می شوند.

از آن جایی که بیماری های سرطانی در نوع رشد و پیشرفت در قسمت های مختلف بدن متفاوت هستند به همین دلیل راه های تشخیص و جلوگیری از پیشرفت بیماری که احتمالا با درمان صددرصد بتوان جان بیمار را از مرگ نجات داد متفاوت است.

تحقیقات علمی و پزشکی ثابت کرده اند در صورتی که راه های تشخیصی سرطان های سینه، دستگاه گوارش و یا ریه که بسیار معمول هستند پیشرفته بود احتمال درمان و طول عمر بیشتر می شد.

در صورت شناسایی اولیه و درمان های موجود شانس زنده ماندن مبتلایان حداقل تا بیش از ۷۸ درصد می شد